Soms kan het echter zo zijn dat de zeehond er verwond, ziek of verzwakt uitziet. In zo'n geval kan je het volgende doen voor het dier:

1. Ga niet naar de zeehond toe. Het dier kan bijten of ziektekiemen overbrengen op de mens!
2. Zorg dat omstanders en honden op afstand blijven.
3. Is de zeehond in Noord-Holland of op Texel: bel voor hulp naar EcoMare ~ 0222 - 317 741.
4. Is de zeehond ergens anders aan de kust: bel voor hulp naar Zeehondencrèche Lenie 't Hart ~ 0595 - 526 526.

	fig. 1 Grijze zeehond		fig. 2 Gewone zeehond

In 1962 werd de jacht op zeehonden in Nederland verboden. Toch werden opgevangen zeehonden nog niet uitgezet als ze weer gezond waren, omdat de zee hiervoor te vervuild was. Pas vanaf 1975 worden de weer gezonde zeehonden uitgezet. Tegenwoordig worden er jaarlijks ongeveer 30 zeehonden uitgezet door EcoMare.

Voor de zeehonden die al jaren in EcoMare verbleven, was uitzetten niet meer mogelijk. Zij waren te gewend aan het leven in EcoMare om zich weer aan te kunnen passen aan het leven in de vrije natuur. Bovendien zijn sommige blind of missen tanden en kiezen. In deze groep vaste dieren worden ieder jaar zes tot acht jongen geboren. Deze jongen worden wel uitgezet in de Waddenzee.

fig. 3 Groep zeehonden

Tegenwoordig kan de zeehondenpopulatie zichzelf goed in stand houden zonder dat elke zieke zeehond of huiler hoeft te worden gered. Toch gaat EcoMare voorlopig door met de opvang. Aan de ene kant omdat vanuit het oogpunt van dierenbescherming elk dier dat gered kan worden zinvol is. Zeker omdat al gebleken is dat dieren die weer zijn uitgezet, zichzelf prima kunnen redden in het wild. Aan de andere kant is een belangrijk doel van EcoMare om de bezoekers van dichtbij kennis te laten maken met de zeehonden. Zo hopen ze de mensen bewuster te maken van de problemen in de Waddenzee.

Naast het opvangen, behandelen en uitzetten van zeehonden, heeft de Zeehondencrèche nog meer activiteiten. Mensen worden gewezen op de problemen van de zeehonden en zijn milieu door middel van rondleidingen, een expositie en een film. Verder is wetenschappelijk onderzoek naar de factoren die van invloed zijn op de gezondheid van de zeehond van belang om te kunnen bepalen hoe de problemen kunnen worden tegengegaan. Tevens zijn er buitenlandse activiteiten; er wordt hulp geboden aan nieuwe opvangcentra waar zeehondenpopulaties bedreigd zijn en operationele hulp wordt geboden bij calamiteiten zoals olierampen waar zeezoogdieren het slachtoffer van worden.

	fig. 4 Zeehondenambulance		fig. 5 Bassins

Zieke en verwonde zeehonden en huilers van de Nederlandse, Belgische of Duitse kust worden naar de Zeehondencrèche gebracht. Een enkele keer komen ze zelfs van de Zweedse, Schotse of Franse kust. Jaarlijks worden er ongeveer 200 zeehonden binnengebracht. Omdat zeehonden erg stressgevoelig zijn, moet het transport van de vindplaats naar de opvang zo snel mogelijk gebeuren.

Bij binnenkomst wordt een zeehond meteen uitgebreid onderzocht. Hij wordt gemeten en gewogen, er worden uitstrijkjes uit neus, bek en anus genomen en er wordt bloed afgenomen, dat gelijk wordt onderzocht op virale en bacteriële infecties. Er zijn ook mogelijkheden om een echoscan of röntgenfoto te maken. Na het onderzoek en vaccinatie tegen het zeehondenvirus komt de zeehond in een quarantaineruimte terecht. Dit is noodzakelijk, omdat ziektes anders overgedragen zouden kunnen worden. De net opgevangen zeehonden worden dag en nacht in de gaten gehouden. Na drie weken in quarantaine, kunnen de zeehonden door naar de grote baden, waar ze eventueel in contact met andere zeehonden kunnen komen.

	fig. 6 Klapmuts		fig. 7 Gewone zeehond

Goede voeding, goede verzorging en rust zijn nodig voor een goed herstel. Zieke en zwakke zeehonden krijgen een paar keer per dag medicijnen om wonden en infecties zo snel mogelijk te laten genezen. Zeehonden die te jong of te zwak zijn om vis te eten, krijgen een papje van gemalen vis met water dat via een trechter met een slang eraan naar binnen wordt gegoten. Dit gebeurt wel vijf keer per dag. De andere zeehonden krijgen drie keer per dag te eten. De vis wordt in het water gegooid, zodat de dieren zelfstandig kunnen eten. De zeehonden worden twee tot drie keer per week gewogen, zo wordt bijgehouden of ze voldoende groeien. Als ze gezond zijn en voldoende gewicht hebben om zelfstandig te kunnen overleven, mogen ze terug naar zee. Geen enkel dier blijft langer dan noodzakelijk in gevangenschap, gemiddeld verblijven ze drie maanden in de Zeehondencrèche. In totaal zijn er nu al meer dan 1000 zeehonden uitgezet.